Lichtdragers, Thuis, zielsverwantschap en eenheid.

Shasja Angel light

Lichtdragers

 

Ze leven onder ons, lichtdragers, ze zijn hier op de aarde om hun omgeving/de mens te beschermen. Ik ben zo’n lichtdrager. Voor een poosje terug heb ik daar wat over geschreven naar aanleiding van een gesprek die ik met iemand had.

 

 

25 februari 2016

 

Lichtdragers, wat gebeurt er wanneer wij er mee stoppen om het licht uit te dragen? Word de aarde dan helemaal een plek van duisternis? Ik denk dat, dat inderdaad het geval is. Ik ben een lichtdrager en gelukkig velen met mij. Je kunt ons engelen noemen of zo als ik nu doe lichtdragers of lichtwezens. Wij zijn hier op aarde gekomen om het licht/liefde te verspreiden. In een wereld wat bepaald word door geweld. Het leven in goed en kwaad. Deze lichtdragers zijn nodig om een sprankje licht in deze duistere tijden te verspreiden. Het wordt steeds moeilijker om dit licht te verspreiden. Omdat wij als lichtdragers ook lam geslagen worden, door het leed wat op het moment als een duistere deken over de wereld heen hangt. We zijn aan ons aardse lichaam gebonden en daarmee ook de erfelijke lijnen van dat lichaam, karaktertrekken enz. We ervaren van buiten af veel tegenwerking. Want de massa kan of wil niet veranderen. Dit maakt dat we te neergeslagen raken en soms meegezogen worden, in een wereld die niet van ons is. Overspoeld door negatieve gevoelens/gedachten.

 

Wekelijks ga ik in meditatie om samen met andere lichtdragers het licht te verspreiden. Een samen komst van ook 'engelen' die niet aan de aarde gebonden zijn. Samen proberen we het licht over de aarde te verspreiden. Elke keer weer. De ene keer lukt het me beter dan de andere keer, want ook ik word meegetrokken door het wereld gebeuren. Wanneer ik daar mee klaar ben, ga ik bezig met personen/dieren die wel wat extra liefde/energie/licht kunnen gebruiken. Zo probeer ik een steentje bij te dragen.

 

Soms raak ik gefrustreerd overmand door zoveel verdriet. Toch ga ik door, misschien soms tegen beter weten in. Want als wij er mee gaan stoppen, wat gaat er dan gebeuren? Een enkeling die het wel het goed wil, moet toch geholpen worden? Dus ja ik ga door tot mijn tijd erop zit, en ik naar huis ga. Weet dat u er niet alleen voor staat er zijn engelen om ons heen die in deze moeilijke tijden ons proberen te steunen.

 

 

Thuis

 

Er is geen hemel geen hel dat zijn slecht producten uit de menselijk brein. Er is alleen maar thuis het licht waar alles begon. Er is geen goed of kwaad ook dat is het product van de mens. Alles komt uit de oorsprong de kracht het licht wat in een ieder van ons aanwezig is. Wij zijn niet het lichaam maar een vonkje energie wat in het lichaam huist. Ook wel de ziel genoemd. Er is zoveel meer, meer dan de mens ooit zal begrijpen. Het thuis is een plek waar alles begon waar alleen liefde is en de ziel kan creëren wat hij of zij wil zien. Wil je de hel zien zal die er zijn, maar in feiten is het allemaal één plek. Zielen trekken naar elkaar toe waar zij het prettig vinden, en zo ontstaat dan het idee van verschillende plaatsen. Maar er is alleen maar thuis, reis je verder komt het licht sterker dan wat dan ook, de oorsprong van alles, hier zijn geen gedachten geen identiteiten maar alleen eenheid.

 

Sommige denken het te weten, weten hoe het zit, maar velen hebben geen benul. Je kunt het God noemen Allah maar in feiten heeft het geen naam. Dat zou het te kort te doen. Er wacht je geen straf hier, wel het besef hoe het had kunnen zijn wanneer je anders gehandeld had en ja dat kan pijn veroorzaken. Het licht kan dan niet te dragen zijn want het weten kan zo sterk zijn dat het licht haast niet te bereiken is. Je hebt dan de keus waar ga je heen neem je het licht tot je of blijf je hangen, vast houden aan je aardse gedachten. Neem jij je rugzak mee, bagage. Je kunt er voor kiezen om opnieuw te beginnen je rugzak op die manier te legen. De verlokking van het aardse bestaan.

 

Thuis wacht je geen oordeel hier is slechts het zijn liefde, waar kies je voor?

 

Zwijgen

27 maart 2016

 

Misschien kan ik beter zwijgen

beter niets doen

mijn ogen sluiten

het geheel echt buitensluiten

mijn pad is duidelijk

ik weet waarvoor en waarom

niets zal er voorzorgen dat ik nog afdwaal

 

 

Toch ergens dringen zich beelden aan me op

ook al roep ik stop!!

het hoort niet bij mij

leven in een wereld die gek geworden is

ik verbaasd me

verbijt me

wat bezield de mens?

er is niets meer van te snappen

maar even weer zappen

 

 

Ik weiger om mee te doen

aan zinloze discussie

voor en tegens

domme argumenten

alleen van uit eigen perspectief bekeken

mensen die het denken te weten

meegezogen worden

in het leven van de massa!

 

 

Ik vertik het!

om mee te mekkeren met domme schapen

die allemaal het zelfde blaten

met hun bestraffende vingertje wijzen

het is jou schuld

het ligt aan die ander

spierballen rollen

het eeuwige gevecht van goed en kwaad!

 

 

Ik trek mijn handen ervan af

want dat is niet mijn lied

van dood verderf en verdriet

het is niet mijn pad

niet eens mijn wereld

wil mijn liefde behouden

dicht bij mezelf blijven

gaan jullie maar lekker kijven

 

 

Ik hou vast aan de liefde

dat is wat mij nooit griefde

het leeft diep in mijn hart

mijn ziel, mijn zijn

nooit kan ik iemand anders zijn

ik zal het blijven geven

je pakt het

of je gaat ervan door

is mij om het even

want uiteindelijk is dit mijn leven!

 

Shasja

Thuis

9 maart 2016

 

De oorsprong van alles

hier waar liefde wacht

het zal stralen als niets wat je kent

thuis is zoveel meer

besef dat de keuze bij jou ligt

niets moet alles mag

 

 

Een ziel die beseft

zal weten wat te doen

het in zich opnemen

en één worden

liefde is alles

want alleen dat kan alles helen

 

 

Sheela

Zielsverwantschap

 

Bepaalde personen kom je in meerdere levens tegen, er is dan een band ontstaan, een zielenband. Een 'toevallige' ontmoeting kan ineens heel vertrouwd overkomen. Het voelt als of je elkaar al jaren kent. Toch is dit niet het geval in het huidige leven. Als je dat gevoel hebt, ga er maar van uit dat dit met zielsverwantschap te maken heeft. Er kunnen dan plots hele mooie gesprekken en vriendschappen ontstaan.

 

Met familie heb ik weinig alleen mijn naasten, mijn kinderen en ouders. Je familie krijg je van af je geboorte, ze hebben je de genen meegegeven van dit aardse bestaan. Erfelijke eigenschappen mee gegeven je kleur ogen, je figuur, en bepaalde karaktertrekken. Soms ook ziektes waar een geslacht gevoelig voor kan zijn. En dan houd het voor mijn gevoel op. Bloedbanden zeggen mij niets. Meer dan de erfelijke lijnen, zit er voor mij niet in. Mijn echte familie zijn mensen waar ik een zielsverwantschap mee voel. Die me weten te raken, tot diep in mijn tenen. Waar ik een stukje van mezelf in herken. Ook al zijn we genetisch niets van elkaar, toch voelt het als of ik ze mijn hele leven al ken.

 

De herkenning voelt als een thuis komen, en er kan dan diepe band ontstaat. Al betekent dit niet, dat je dan ook de rest van je leven contact zult houden. Soms kom je maar tijdelijk bij elkaar op het pad, omdat je wat van elkaar kunt leren, of elkaar nodig hebt op een bepaald punt in je leven. Maar het feit is wel, als je zo’n iemand ontmoet dat het als een thuis komen voelt. Sommige relaties duurt al eeuwen. Zo als ik met Sheela. Het komt voor, dat zielen die naar beneden gaan, de afspraak maken om elkaar te zoeken. Wat niet altijd lukt, want in een leven maken we immers allemaal keuzes, waardoor de toekomst veranderd kan zijn. Maar als het zo mag zijn kom je ooit bij elkaar op het pad.

 

Meditatie

Ik zal mijn ogen sluiten

sluit de gedachten buiten

even energie van moederaarde

en de kosmos

laat de energieën tot mijn komen

deze neemt mij mee naar mijn dromen

jou stem is het die me begeleid

en me even van de aardse gedachten bevrijd

ik zie wolken zie de lucht

jij neemt me mee op een zweefvlucht

energieën om me heen

ik besef ik ben niet alleen

een half uur zweef ik met je mee

ik kom tot rust

mijn angsten zijn van de baan

ik ga terug naar mijn aardse bestaan

mijn lichaam weer opgeladen

ik kan er weer tegen

voor even

 

 

Shasja

Onderdeel van het geheel

 

Ik startte mijn zoektocht naar het diepere bestaan van het leven al op vrij jonge leeftijd. Door mijn opvoeding had ik de mogelijkheid om mezelf te ontwikkelen en vele dingen zelf te ontdekken. Ik werd op jonge leeftijd al vaak op mezelf terug geworpen in keuzes te maken. Mijn weg werd een harde leerschool door vallen en opstaan. Toch gaf mij juist dit, de mogelijkheid, om zelfkennis en meningen te vormen. Gedachten die puur uit mezelf kwamen en niets met invloeden van buitenaf te maken hadden. Ik leerde zwijgen, maar juist dat zwijgen gaf mij de mogelijkheid om diep in mezelf beelden gedachten te vormen. Want wat er binnen in mij leefde kon niemand kapot maken, dat was van mij!

 

In mij gedachten gevoelens was ik vrij om te zijn wie ik wilde zijn. Dit maakte van me een stil kind die nauwelijks opviel en vrijwel onzichtbaar was voor haar omgeving. Ik observeerde, keek wat mensen deden, wat ze zeiden, en hoe ze handelden. Mijn gevoel werd heel belangrijk voor me, en hier vertrouwde ik blindelings op. Want heel vaak was wat er uit de mond kwam van de mens, anders dan wat zij van binnen voelde. Ze lachten wel, maar ik voelde verdriet of boosheid. Sommige mensen ging ik uit de weg, en op andere trok ik juist aan. Vaak waren het de verschoppelingen waar ik mij voor openstelde, hun energie was anders. Al had ik toen nog geen besef van energie. Mijn observatie zette me vaak voor een raadsel, want waarom waren mensen zoals ze waren? Waarom zo gemeen en hard voor elkaar? Roddelen achter een anders rug om. Oordelen vormen een andere veroordelen. Al gauw kwam ik er achter dat de beste stuurlui aan wal stonden.

 

Toen ik ouder werd vroeg ik me vaak af waarom mensen hier sowieso waren? Wat hadden ze voor nut? Een boom en planten zorgden voor zuurstof, dieren diende ervoor om de kringloop van het leven in balans te houden. Eten en gegeten worden. Een Bij, een vlinder en ook andere insecten bestoven de bloemen zodat ook deze tot ontplooiing konden komen. Insecten werden gegeten door vogels. Enz. Het was me volkomen duidelijk waarom het dierlijk leven/natuur was zoals hij was. Ik voelde me verbonden met de natuur de dieren. Ik voelde elk grassprietje en voelde me daar onderdeel van. Bomen brachten me in verrukking, ze waren zo groot, en ze gaven ons zuurstof ze hoorde bij mij! Vogels konden vliegen en hoe geweldig leek het me niet om met ze mee te vliegen. Want dat was echt vliegen. Vliegtuigen maakten te veel lawaai en maakte me bang. De kleuren van de verschillende bloemen hoe mooi allemaal wel niet! En dan nog die verschillende soorten dieren zo perfect op elkaar afgestemd. De kringloop van het leven. En ik hoorde daar bij. De zon gaf mij warmte, de regen gaf de bomen planten en dieren water. De maan gaf licht in het donker. En de sterren er waren er zoveel, dat waren lichtjes aan de hemel. En ook daar hoorde ik bij. Er waren moment dan voelde ik me klein en nietig en omarmde het leven. Voor mij was alles een geheel misschien voelde ik zelfs overal wel energie, en dat was voor mij god. Alles leefde en bezat de kracht om te groeien en te ontwikkelen. Die kracht was God. En dat is eigenlijk zo gebleven.

 

Soms

 

Soms zou ik willen

wat zou ik willen?

Heb ik een wil?

mee draaien in de mallemolen

dagen aan elkaar geregen

de zin en onzin van het bestaan

 

waarvoor?

waarom?

waar naar toe?

soms een sprankje licht

waar ik voor zwicht

 

strek mijn hand uit

met mijn vingertoppen

raak ik het aan

voel de liefde de warmte

en word één

draag het in mijn hart

koester het

en deel het uit

 

in de hoop dat dit licht

grote zal worden

het andere ook zal raken

zodat er eindelijk liefde is

liefde in de wereld

liefde voor elkaar!

 

 

Shasja